မရောက်တာကြာတဲ့ မန္တလေးကို ရ ရက်နေ့ ကတည်းက ရောက်နေတယ်။ ဟိုအရင်နဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံတော့ သိပ်မကွာပါဘူး။ ဘာပြောပြော ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မန္တလေးသား ကျွန်တော့အတွက် ကတော့ ငါတို့မန္တလေးပါပဲ။ ရောက်တယ်သာဆိုတယ် ဘယ်မှ မသွားဖြစ်ပါဘူး။ မနက် ၉ နာရီကနေ ညနေ ၆ နာရီထိ သင်တန်းတက်နေရတယ်။ အမေဆီကို ၂ ခေါက်ရောက်တယ်၊ အဖွားနဲ့လဲ တွေ့ခဲ့တယ်၊ ခဏပါပဲ။ လာနေပါပြောပေမယ့် အဖွားကြောင့် အတူလာမနေနိုင်သေးတဲ့ အမေ့ကို အပြစ်မပြော တော့ပါဘူး။ ဒီလိုဆိုလို့ အဖွားအပြစ် မဟုတ်ပါဘူး၊ အဖွားကလည်း ကျွန်တော့်ကို ချစ်တာပါပဲ။ တစ်ခါတစ်လေမှ လာတဲ့ ကျွန်တော့်ကို အမြဲပြုံးပြီး ကြိုဆိုနေကျပါ။ ဘာပြောပြော အမေ့ကို အတူခေါ်နေမယ်လို့ စိတ်ကူးဖြစ်တယ်။ မန္တလေး မဟာမုနိ ဘုရားကြီးမှာ အသက် ၃၅ နှစ်မှ ရောက်ဖြစ်လို့ ရွှေ ၃၅ ရွက်ကပ်လှုခဲ့တယ်။ အမှတ်တရဆိုလို့ နဂါးမှာ စာအုပ် ၂ အုပ်ဝယ်ဖြစ်တာပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ အချိန်တွေကတော့ ဟိုသွားဒီသွားပါပဲ။

update at 18/6/2009 :

၁၆ ရက်နေ့က မန္တလာမေ အဝေးပြေးကားလိုင်းက 3 BUS နဲ့ပြန်လာတယ်။ လမ်းဟောင်းက လာတော့ ဟိုအရင်အတိုင်းပဲ အိပ်လိုက် ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်ပေါ့။ မနက် ၆ နာရီလောက်မှာ အောင်မင်္ဂလာ အဝေးပြေးကို ရောက်တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း ရန်ကုန်မြို့က မိုးနဲ့ကြိုပါတယ်။ မင်္ဂလာပါ မြို့ရန်ကုန်